PKO Rotunda

Dzisiaj mija dokładnie 30-sta rocznica wybuchu gazu(oficjalnie) w Rotundzie. Jak byłem mały Mama mówiła mi, że Rotunda była odbudowana. Dziś okazuje się, że wiele osób które znam mają jakieś wspomnienia związane z tym tragicznym wydarzeniem. Możliwie, że wielu ludzi którzy przechodzą dziś koło tego miejsca nie pamięta o tym wydarzeniu, ale przecież nikt od nich tego nie wymaga. Sam jestem ciekaw ile dziennie osób jest w tym miejscu, a komunikacyjnie i towarzyskie, miejsce szczególne.

Postanowiłem się dziś z Zuzią wybrać na uroczystość upamiętniającą tych wszystkich którzy zginęli. W całej tej historii najbardziej wzruszająca jest bezinteresowna pomoc warszawiaków, dla tych którzy ucierpieli w tym wydarzeniu. W Piątek we wszystkich gazetach można było przeczytać wspomnienia i stare fotografie. Tu odsyłam wszystkich do zdjęć Jerzego Gumowskiego, który był tam wtedy.

Zrobiłem dziś wiele zdjęć, ale wybrałem to jedno. Nie ma tam gapiów, władz, tłumu. Nie jestem fotoreporterem, który musi się pchać i przepychać by zrobić zdjęcie. Wśród tej całej medialnej grupki był chłopak. Młody, widziałem go już parę razy. Biegał, wciskał obiektyw między ludzi. Jego wyraz twarzy był bezimienny. Wyglądało to jak by fotografował kolejnego kotleta nie mając miejsca w głowie na całe tło. Zastanawiające.

Dźwięk pod jedną fotografię.

Więcej zdjęć wrzuciłem tu.